Most Viewed

1

Mevsimlik Fındık İşçilerinin Geçim Şartları

Kemal Yıldız, Celalettin Yanık & Merve Çiloğlu Yörübulut

Manuscript Views: 17  |  Manuscript Download: 6

Abstract

Teknolojinin gelişmesiyle bilgiye ulaşmanın önemi artmıştır. Bu durumun en önemli yansıması hizmet özellikle de bilişim sektöründe görülmektedir. Teknolojik faaliyetlerin ve yatırımların küresel ölçekte ön planda olmasına karşın tarım ve tarımsal faaliyetler, bugün dahi iktisadi ve sosyal yaşantının merkezinde yer almaktadır. Türkiye, iktisadi kalkınmışlık raporları perspektifinde değerlendirildiğinde sanayileşmiş ülkeler kapsamında yer almaktadır fakat bu gösterge, Türkiye ekonomisinin ağırlığının tarım sektöründen uzaklaştığı gibi bir yargıya yol açmamalıdır. Zira tarım ve tarım odaklı endüstriyel faaliyetler alanı, ülke ekonomisinin büyük bir yekûnunu oluşturmaktadır. Örneğin tarımsal üretimlerden biri olarak fındık üretimi, Türkiye tarımsal ekonomisini dünyada önemli bir yere konumlandırmaktadır. Ancak fındık üretiminde çalışan işçiler, yapısal aksaklıklar sebebiyle bu önemden payını alamamaktadır. Belirlenen yevmiye ücretleri, mevsimlik çalışan işçilerin yaşam standardını tayin etmekte yetersiz kalmaktadır. Fındık üretiminde elde edilen kârın üretici değil de tüccarların elinde temerküz etmesi, ücretlerde yapılacak bir iyileştirmenin üretici tarafından karşılanabilirliğinin önündeki en önemli engeldir. Sosyal devlet ilkesi gereği ülke ekonomisini ve bireylerin refahını, asgari şartlarda muhafaza etmeyi hedefleyen devlet, tarım sektöründe önemi küçümsenemeyecek fındık üretiminde asgari şartları sağlayamamış görünmektedir. Sosyal devlet olduğunu anayasal olarak da garanti altına almış olan ülkemiz, fındık üretiminde asgari şartları sağlamak adına bünyesinde bir boşluk barındırmaktadır.

Keywords: Fındık İşçiliği, Asgari Ücret, Fındık Yevmiyesi, Tarım Sektörü, Aile İşçiliği, Mevsimlik İşçi

References

  1. Doğanay, S. (2005). Trabzon İlinde Fındık Tarımı, Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı 13, 233-252.
  2. Güran, T. (1987). Osmanlı Tarım Ekonomisi. Türk İktisat Tarihi Yıllığı, 0(1), 1840-1910, 225-303.
  3. Kaptangil, K. (2005). Fındık Tarımı ve Ekonomisi Üzerine Bir Araştırma, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(11), 117-132.
  4. Kayalak, S., Özçelik, A. (2012a). Türkiye’de ve Dünyada Fındık Politikaları, Tarım Ekonomisi Dergisi, 18(2), 43-53.
  5. Kayalak, S., Özçelik, A. (2012b). Türkiye’de Fındık Üretim Alanlarının Artmasında Desteklemelerin Etkisi, Alınteri, 23(B), 1-11.
  6. Mutlu-Çamoğlu, S. ve Ark. (2011). Fındık Sektörü, Ekonomik Ve Yapısal Problemleri:  Ordu İli Değerlendirmesi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 3(6), 27-48.
  7. Özkan, A. H. (2011). Türkiye’deki Fındık Üretimi ve Pazarlama Sorunlarına Global Bakış, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 183-192.
  8. Pamuk, Ş. (2009). Türkiye’de Tarım ve İktisadi Gelişme: 1880-2000. Mülkiye Dergisi, XXXIII 0(262), 63-76.
  9. Şen, E. (1988). Türkiye’de Mevsimlik İşgücü Göçleri Üzerine Düşünceler, Ege Coğrafya Dergisi, 2(1), 1-7.
  10. Şen-Taşbaş, A. (2015). Uluslararası Ticaretin Adaletini Sorgulamak: Adil Ticaret Sistemi, Çalışma Koşullarına Etkisi ve Fındık İşçileri İçin “Adalet” Arayışı, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17(3), 75-92.
  11. Tezel, S. (1971). Cumhuriyetin Devraldığı Tarım Yapısının Tarihi Oluşumu Hakkında Bazı Düşünceler, Ankara SBF Dergisi, 26(04), 233-291.
  12. Uysal, H. T. ve Kesim, E. (2014). Mevsimlik İşçi Örgütlenmelerinde Örgüt İçi ve Örgüt Dışı Faktörlerin İşçi Performansına Etkisi: Fındık İşçilerine Yönelik Bir Araştırma, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 0(22), 152-172.
  13. Yıldırım, U. D. (2016). Karadeniz'de Çay ve Fındık Üretiminde Göçmen İşgücünün Etnikleşme Süreçleri, Karadeniz Araştırmaları, Sayı 52, 191-210.
  14. Yıldız, Ö., Dağdemir, V. (2017). Sakarya İlinde Fındık Üretim Maliyeti, Tarım Ekonomisi Dergisi, 23(1), 37-42.
  15. İnternet Kaynakları
  16. http://ilkuvez52.com/duyurular/ordu-valiligi-findik-yevmiye-fiyatlari/1744/
  17. https://iscidunyasi.com/yillara-gore-asgari-ucret-tutarlari/
  18. http://www.karasaban.net/orduda-findik-isci-ucretleri-belirlendi/
  19. http://www.kalkinmaatolyesi.org/v2/wp-content/uploads/2014/07/FINDIK-EYLEM-PLANI.pdf
  20. http://www.orducu.com/haber-501-.html
  21. http://www.orduajans.com/guncel/findik-yevmiye-ucreti-2013-h2107.html
  22.  http://www.karadenizbayrak.com/haber/8715/2016-findik-yevmiyesi.html
  23. http://www.karadenizbayrak.com/haber/8715/2016-findik-yevmiyesi.html
  24. https://www.61saat.com/bolgesel/findik-yevmiye-fiyatlari-aciklandi-h454087.html
  25. http://www.tb.org.tr/dosya/yillara_gore_findik_fiyatlari.pdf
2

Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Yoksullukla Mücadelede Sosyal Politika Uygulamaları: Balıkesir Büyükşehir ve Çanakkale Belediyesi Örneği

Bünyamin Bacak & Şaziye Ceren Uzunay

Manuscript Views: 13  |  Manuscript Download: 6

Abstract

Son yıllarda çözülmesi gereken bir sorun olan ve önemli ölçüde artan yoksullukla mücadelede hem merkezi idareye hem de yerel yönetimlere önemli görevler düşmektedir. Yaşanan bu süreçte etkin ve sürdürülebilir bir mücadele için merkezi idarenin yerel yönetimlerle birlikte adım atması gerekmektedir. Yerel yönetimler halka yakın ve ihtiyaçların tespitinde merkezi idareden daha avantajlı konumdadır. Sağlık, eğitim, sosyal faaliyet, istihdam kursları, aşevleri, sosyal yardımlar gibi yoksulluğun önlenmesine yönelik uygulamalarda bulunan yerel yönetim birimlerinin etkinlik ve başarısının artması merkezi idareyle olan işbirliği ile yakından ilgilidir. Küreselleşmeyle birlikte yerelleşmenin önemi artsa da yoksulluk gibi bir sorunun çözüme kavuşmasında merkezi idareyle iş birliği içinde olmak yoksullukla mücadelede önemli bir adımı oluşturmaktadır. Bu çalışmada, yerel yönetimlerin yoksullara yönelik sosyal politika faaliyetlerinin Balıkesir Büyükşehir Belediyesi ve Çanakkale Belediyesi’ndeki uygulamaları incelenerek, genel bir değerlendirme yapılmış, yoksul kesimin her iki belediyede de nasıl hizmet aldıkları incelenmiştir.

Keywords: Sosyal Politika, Yoksulluk ve Yerel Yönetimler

References

  1. Akdoğan, Yalçın. ”Sosyal Belediyecilik”,İstanbul Dergisi, Sayı:Mart,1991, s.35.
  2. Alper, Yusuf ; Tokol, Aysen.Sosyal politika, 5. Basım, Dora Yayıncılık, Bursa 2014.
  3. Altan, Ömer Zühtü. Sosyal Politika, 4. Basım, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Yayın No: 1477, Açıköğretim Yayın No: 790, Eskişehir 2006, s.9.
  4. Çevikbaş Rafet. “Sosyal Hizmetler Etkinliklerinde Belediyeler”, Yerel Siyaset Dergisi, Sayı:36, 2010, 26.
  5. Ersöz, Halis Yunus. Sosyal Politikada Yerelleşme, 1. Basım, Altınoluk Yayın, İstanbul  2011,s. 55-56.
  6. Genç, Yusuf. "Yerel Yönetimler ve Sosyal Hizmet Uygulamaları”, Kamuda Sosyal Politika Dergisi, Cilt:5, Sayı:9,2009,s. 60-67.
  7. Kuyurtar, Erol. “ Mutlak Yoksulluğa İlişkin İki Etik Yaklaşım”, Deniz Feneri Yoksulluk Sempozyumu, Cilt:1, 2003, s. 110-122.
  8. Kobak, Kadriye. Yerel Yönetimlerin Yoksullukla Mücadelede Uyguladığı Sosyal Yardım ve Hizmet Programları, yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2006,Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
  9. Koray, Meryem. Sosyal Politika, 3. Basım, İmge Yayınevi, Ankara 2008.
  10. Oktik, Nurgün. “Türkiye’de Yoksulluk Çalışmaları”,(der. Nurgün Oktik), Yoksulluk Olgusuna Kavramsal Ve Kuramsal Yaklaşımlar,(içinde) 2008, s.25.
  11. Ören, Kenan. Sosyal Politika, 1.Basım, Pelikan Yayıncılık, Ankara 2011.
  12. Önen,S.Mustafa.“ Yerel Yönetimlerin Yoksullukla Mücadelesi: Malatya Belediyesi Örneği”, Sayıştay Dergisi, Sayı:79, 2010, s. 65-66.
  13. Özaydın, M.Merve.”Küresel Etkilerle Şekillenen Sosyal Politika Anlayışı Ekseninde Sosyal Politikaların Geleceğini Tartışmak”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı:1, 2008, s.73-91.
  14. Sertaç Kirazaldı, Yoksullukla Mücadelede Yerel Yönetimlerin Rolü,Sakarya Ve Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Örneği, Yüksek Lisans Tezi, 2011,Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  15. Seyyar, Ali. Sosyal Siyaset Terimleri Ansiklopedik Sözlük, 2. Basım, Sakarya Yayıncılık, Sakarya 2008.
  16. Şenses, Fikret. Küreselleşmenin Öteki Yüzü Yoksulluk, 1. Basım, Dergah Yayınları, İstanbul 2002.
  17. Talas, Cahit. Sosyal Ekonomi, 6.basım, S Yayınları, Ankara 1983.
  18. Uzunay, Şaziye Ceren. Yerel Yönetimlerin Dezavantajlı Gruplara Yönelik Sosyal Politika  Uygulamaları :Bir Alan Araştırması, Yüksek Lisans Tezi,2016, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
  19. TÜİK, Yoksulluk Çalışması 2015, (http://www.tuik.gov.tr/HbPrint.do?id=21867) (01.12.2017).
  20. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı 2014-2019      Stratejik Eylem Planı
3

Bölgesel Kalkınmada Kadın İş Gücünün Önemi: TRB 1 Bölgesi Üzerine Bir İnceleme

Gökçe Cerev

Manuscript Views: 12  |  Manuscript Download: 5

Abstract

Gelişmekte olan ülkeler açısından bölgesel kalkınma iktisadi ve ekonomik istikrarı sağlayarak sürdürülebilir büyümeyi meydana getirme açışından önemli bir araçtır. Bölgesel kalkınmanın gerçekleşebilmesinde iş gücü piyasalarının mevcut yapısı önemli etkenlerdendir. İş gücü piyasalarının gelişmesinde ve istikrarlı bir görünüm sergilemesinde kadın işgücü göz ardı edilemeyecek bir konumdadır. Gelişmiş ülkelerde iş gücü piyasalarında kadının mevcut konumu gelişmekte olan ülkeler açısından örnek alınması gereken bir durumdadır. Bölgesel kalkınma temelinde gelişmiş ülkeler seviyesine ulaşmayı amaçlayan ülkeler kadınların iş gücü piyasalarındaki konumunu daha iyi bir duruma getirmeyi hedeflemelidir.

Bu çalışmada Türkiye’de kalkınmada öncelikli bölgeler arasında bulunan TRB1 Bölgesi Elazığ, Malatya, Tunceli ve Bingöl illeri kapsamında değerlendirilerek kadınların işgücü piyasalarındaki mevcut durumu incelenmiş, bölgedeki kadın işgücünün konumu Türkiye geneli ile karşılaştırılarak kadınların iş gücü piyasalarındaki yapısını daha iyi bir konuma getirecek önerilerde bulunulmuştur.

Keywords: Kalkınma, Bölgesel Kalkınma, İşgücü, İstihdam, Kadın

References

  1. ARSLAN, İ. ve AY, H. M. (2007) ‘’Güneydoğu Anadolu Bölgesine Yönelik Uygulanan İktisadi Politikalar’’. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
  2. ARSLAN, K. (2005) ‘’Bölgesel Kalkınma Farklılıklarının Giderilmesinde Etkin Bir Araç: Bölgesel Planlama ve Bölgesel Kalkınma Ajansları’ ’İstanbul Ticaret Üniversitesi SBE Dergisi, 7, 275-294
  3. Bölgesel Gelişme Çalışma Grubu Raporu IV (2015). 2015 Türkiye İktisat Kongresi. http://ekutup.dpt.gov.tr/ekonomi/tik2004/cilt14.pdf, Erişim Tarihi: 24.11.2017,
  4. DİNLER, Z. (2001) ‘’Bölgesel İktisat’’, 6.Baskı, Bursa, Ekin Kitabevi Yayınları
  5. EYÜBOĞLU, D. (2003) “Girişimciliğin Geliştirilmesi”, Ankara: Milli Prodüktivite Yayınları,       No: 668.
  6. FKA, Fırat Kalkınma Ajansı, 2014-2023 TRB1 Bölge Planı Taslağı, Temmuz, 2013.
  7. GÖKÜŞ, M., ÖZDEMİRAY, S. M., GÖKSEL, Z. S. (2013). Bölgesel Kalkınmada Kadın Girişimciliğinin Önemi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 29/2013,        87- 97.
  8. GÜNDÜZ, A. Y. (2006) Bölgesel Kalkınma Politikası, 1. Baskı, Ekin Kitapevi, Bursa
  9. HOTAR, N. (2011), Ekonomik Toplumsal Kalkınma ve Kadın İstihdamı, TÜRK-İŞ Dergisi, Sayı 392, Mart, Ankara, ss. 84-86.
  10. KARABIYIK, İ. (2012), “Türkiye’de Çalışma Hayatında Kadın İstihdamı”, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt: 32, Sayı: 1, s.231-260.
  11. KARAKOÇ, U. ve KOLAŞİN, U. G. (2008), ‘’Kadın İstihdamını Artırmak İçin Girişimcilik Desteklenmeli,’’ Betam Araştırma Notu, Kasım.
  12. KESKİN, S. (2014), “Türkiye’de Kadın Girişimcilerin Durumu”, Girişimcilik ve Kalkınma  Dergisi (9:1); 71-94.
  13. TCEUEP, Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ulusal Eylem Planı 2008-2013, 2008, Ankara.
  14. TÜİK, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2016 Yılı Sonuçları, TÜİK Haber Bülteni.
  15. TÜİK, İşgücü İstatistikleri, Ocak 2016.    http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do (Erişim Tarihi: 10.11.2017)
  16. TÜİK, İşgücü İstatistikleri, Aralık 2016. http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_(Erişim Tarihi: 10.11.2017)
  17. TUTAR, Filiz, DEMİRAL, Mehmet (2007) ‘’Yerel Ekonomilerin Yerel Aktörleri: Bölgesel Kalkınma Ajansları’’, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.2, No:1, ss:65-84.
  18. http://data.worldbank.org/indicator/SL.TLF.CACT (Erişim Tarihi: 17.10.2017)
  19. http://www.ilo.org/global/statistics-and-databases/research-and-databases/lang--en/index.htm (Erişim Tarihi: 21.09.2017)
4

Türkiye’de Kamu Sendikacılığının Gelişimi ve Toplu Pazarlık Sorunları

Bora Yenihan & İzzettin As

Manuscript Views: 11  |  Manuscript Download: 3

Abstract

Sendika hakkı günümüzde hem örgütlenme hakkı olarak birinci kuşak haklar arasında hem de sendikalaşma hakkı olarak ikinci kuşak haklar arasında yer alan, uluslararası platformda doğrudan ve dolaylı olarak koruma ve garanti altına alınan bir haktır. Sendika hakkının anlamlı bir şekilde kullanılabilmesi için toplu sözleşme ve grev hakları büyük önem taşımakta ve birbirini bütünleyen bir yapı ortaya çıkmaktadır. Ülkemiz açısından kamu çalışanlarının sendikal haklarını geç bir dönem de elde ettikleri, elde ettikleri bu hakları da kullanamadıkları görülmektedir. Özellikle hukuksal düzenlemelerin yetersiz ve kısıtlayıcı olması, çalışma yaşamını olumsuz etkilemektedir.

Keywords: Sendika, Kamu Sendikacılığı, Toplu Pazarlık

References

  1. Akyiğit, Ercan, "Yeni Sistemde Sendika Üyeliği ve Güvencesi", Çalışma ve Toplum Dergisi, Sayı:2, Yıl: 2013, s. 41-90.
  2. Alper, Yusuf, “Rekabetten İşbirliğine: İşçi ve İşveren Sendikacılığı”, Çimento-İşveren Dergisi, Cilt:20, Sayı:1, Ocak-2006, s. 8-11.
  3. Balcı, Yusuf, Sendikacılık ve Toplu Pazarlık Ekonomisi, Alfa Basım, Ankara, 1999.
  4. Benli, Abdurrahman, "Türkiye'de Kamu Çalışanlarının Sendikalaşma Çabaları ve Sorunları", Sosyal Siyaset Konferansları, İ.Ü. İktisat Fakültesi Yayını, Sayı: 46, İstanbul, 2003, s. 89-128.
  5. Bülbül, Okan Güray, "Uluslararası Belgeler Karşısında 4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu ve Türkiye'de Kamu Görevlileri Sendikacılığı", Anadolu Üniversitesi, SBE, (Yayımlanmamış YL Tezi), Eskişehir, 2009
  6. Çelik, Aziz, Kuvvet Lordoğlu, “Türkiye’de Resmi Sendikalaşma İstatistiklerinin Sorunları Üstüne”, Çalışma ve Toplum Dergisi,  Sayı: 9, 2006/2, s. 11-30.
  7. Çelik, Nuri, İş Hukuku Dersleri, 22. bs., İstanbul, Beta Yayınları, 2009.
  8. ÇSGB, Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/ShowProperty/WLP%20Repository/cgm/sendikalar/dosyalar/kamusendikalari
  9. ÇSGB, "4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu" Ankara, 2012.
  10. Demirbilek, Tunç, Toplu Pazarlığın Davranışsal Boyutu, Basisen Eğitim ve Kültür Yayınları, No: 28, İzmir, 1996
  11. Dereli, Toker, Aydınlar, Sendika Hareketi ve Endüstriyel İlişkiler Sistemi, İstanbul Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 1975.
  12. Dereli, Toker, "6356 Sayılı Yeni Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu: Genel Bir Değerlendirme",Çalışma ve Toplum Dergisi, Sayı:1, Yıl:2013, s.41-64.
  13. Devlet Personel Başkanlığı, "Kamu Görevlileri Sendikaları Mevzuatı İle İlgili Görüşler",Çevrimiçi,02.06.2013. http://www.dpb.gov.tr/dpbgorusmenu5.html
  14. Eke, Abdulhalim "Sözleşmeli Personel Uygulaması ve Anayasa Mahkemesi Kararı", Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 22, Sayı:4, 1989, s. 69-84.
  15. Ekin, Nusret, Endüstri İlişkileri, Beta Yayım Dağıtım, İstanbul, 1994.
  16. Erdoğan, Ekrem, Mehmet Zeki Ak, “Neo-Liberal Ekonomik Dönüşüm ve Sendikalar”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2 Yıl: 2003, s. 2-14.
  17. Güler, Birgül Ayman, Kamu Personeli Sistem ve Yönetim, İmge Kitabevi, Ankara, 2005. 
  18. Gülmez, Mesut, "Memur Sendikaları ve Siyasal Etkinlik", Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 28, Sayı: 2, 1995, s. 29-50.
  19. Gülmez, Mesut, Kamu Görevlileri Sendika ve Toplu Görüşme Hukuku, 788'den 4688'e: 1926-2001, TODAİE, Ankara, 2002.
  20. Gülmez, Mesut, Türkiye’de Çalışma İlişkileri (1936 Öncesi), TODAIE Yayınları, Ankara, 1991.
  21. ILO, "Türkiye'nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri", Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.ilo.org/public/turkish/region/eurpro/ankara/about/sozlesmeler.htm
  22. Işık, Rüçhan, Sendika Hakkı, Tanınması ve Sınırları, Sevinç Matbaası, Ankara, 1962.
  23. Işıklı, Alpaslan, Sendikacılık ve Siyaset, 6. bs., İmge Kitabevi, Ankara, 2005.
  24. İleri, Ülkü, Türkiye’de Toplumsal Değişimin Çalışma İlişkileri Üzerindeki Etkileri, TUHİS Yayınları, Ankara, 2009.
  25. Kağnıcıoğlu, Deniz, Türkiye’de Kamu Sektöründe İşçi Sendikacılığı ve Küreselleşmenin Etkileri, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1999
  26. Koç, Yıldırım, Türkiye İşçi Sınıfı ve Sendikacılık Hareketi, Yol-İş Sendikası Yay.,Ankara, 2003
  27. Koray, Meryem, Endüstri İlişkileri, Basisen Eğitim ve Kültür Yayınları No: 22, İstanbul, 1992.
  28. Kutal, Gülten, Türkiye'de İşçi Sendikacılığı, 1960-1968, İÜ Yayın No: 2314, İstanbul, 1977
  29. Kutal, Metin, "Uluslararası Çalışma Normları Karşısında Kamu Görevlilerinin Sendikal Örgütlenme Haklarına İlişkin Bazı Gözlemler", Kamu-İş Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 4, 2002, s. 133-141.
  30. Mahiroğulları, Adnan, "Gelişim Süreci ve Yasal Çerçevesiyle Türkiye'de Memur Sendikacılığı", İktisat Fakültesi Mecmuası, Cilt: 55, Sayı: 1, 2005, s. 143-189. 
  31. Makal, Ahmet, “Cumhuriyetin 80. Yılında Türkiye’de Çalışma İlişkileri”, Ankara Üniversitesi, SBE Tartışma Metinleri, No: 62, Eylül 2003, s. 11. (Çevrimiçi 15.05.2013.) http://www.politics.ankara.edu.tr/eski/dosyalar/tm/SBF_WP_62.pdf.
  32. Özgümüş, Hasibe, "Memur Sendikalarının Belediyelerde İmzaladığı Toplu İş Sözleşmeleri ve Hukuki Sonuçları", Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 1, 1999, s. 20-34.
  33. Polat, Enes, "Kamu Görevlileri Sendikacılığının Sayısal Görünümü", Kamu-İş Dergisi, Cilt: 9, Sayı: 2, 2007, s. 165-181.
  34. Resmi Gazete, 10.08.2012 tarih ve 28380 sayılı "4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu Gereğince Kamu Görevlileri Sendikaları ile Konfederasyonların Üye Sayılarına İlişkin 2012 Ağustos İstatistikleri Hakında Tebliğ"
  35. Sarıoğlu, Halil İbrahim, “Türk Toplu Pazarlık Düzeni ve Çalışma Mevzuatının Karşılıklı Etkileri”, İktisat Fakültesi Mecmuası, Cilt 52 Sayı:2, İstanbul, 2002, s. 65-84.
  36. Sarıoğlu, Halil İbrahim, “Sanayileşmiş Ülkelerde Toplu Pazarlık Düzeyi ve Kapsam Üzerine”, Sosyal Siyaset Konferansları, 43-44. Kitaplar, İstanbul, 2000, s. 95-103.
  37. Serim, Bülent, Kamu Görevlilerinin Örgütlenmesinde Hukuksal Boyut, Öteki Yayınevi, Ankara, 1995.
  38. TBMM, "Avrupa Sosyal Şartı Uluslararası Sözleşmesi", Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/26488.pdf;
  39. TBMM, "Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi, Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/83*93.pdf; 
  40. TBMM, "İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi", Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/203*208.pdf;
  41. TBMM, "İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesi", Çevrimiçi, 15.05.2013,   http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/IH_ve_Temel_Ozgurluklerin_Korunmasi.pdf;  
  42. TBMM, "Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme", Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/Medeni_Siyasi_Haklari_Ul_Soz.pdf; 
  43. Tokol, Aysen, Endüstri İlişkileri ve Yeni Gelişmeler, 3. Bs. Dora Yayıncılık, Bursa, 2011
  44. Tokol, Aysen, Türkiye’de Sendikal Hareket, Ezgi Kitabevi, Bursa, 1994.
  45. Turan, Kamil, "Dünya'da ve Türkiye'de Kamu Görevlileri Sendikalarının Hukuki Gelişmeleri", Kamu-İş Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 4, Ocak 1999, s. 
  46. Tutum, Cahit, Personel Yönetimi, TODAİE Yayınları, Yayın No: 179, Ankara, 1979.
  47. Uçkan, Banu, Deniz Kağnıcıoğlu, Endüstri İlişkileri, Anadolu Üniversitesi Yayın No:1573, Açıköğretim Fakültesi Yayın, No:829, Eskişehir, 2004.
  48. UN,  "The Universal Declaration of Human Rights", Çevrimiçi, 15.05.2013, https://www.un.org/en/documents/udhr/; 
  49. UN, "International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights", Çevrimiçi, 15.05.2013, http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/CESCR.aspx;  
  50. Yar, Feyzi, "Türkiye'de Kamu Görevlileri Sendikalarının Toplu Pazarlık Sistemindeki Etkililiği", Ankara Üniversitesi, SBE, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara, 2010
  51. Zaim, Sabahaddin, Çalışma Ekonomisi, 10. Bs., Filiz Kitabevi, İstanbul, 1997.
5

Toplumsal Hareket Sendikacılığının Türkiye Örneğinde İncelenmesi: Zonguldak Grevi ve Yürüyüşü, Yatağan Direnişi ve Tekel Direnişi

Gonca Gezer Aydın

Manuscript Views: 6  |  Manuscript Download: 1

Abstract

Bu çalışmada toplumsal hareket sendikacılığının Türkiye üzerinde yarattığı etkiler, bazı sendikal hareketlerden yola çıkarak incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda çalışmanın temel odağını Zonguldak Grevi ve Yürüyüşü, Yatağan Direnişi ve Tekel Direnişi oluşturmaktadır. Çalışmada alan araştırmasından faydalanılarak derinlemesine görüşme yöntemi kullanılmıştır. Alan araştırması kapsamında, söz konusu üç sendikal hareket ele alınmıştır. Böylece hareketlerin, toplumsal hareket sendikacılığı örneği olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tespit edilmesi amaçlanmıştır.

Keywords: Sendikal Hareket, Toplumsal Hareket Sendikacılığı, Türkiye

References

  1. AKKAYA Yüksel (2011). Yıkım Çağında Direniş Arayış ve Sınıf Mücadelesi, Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları, Sınıf Çalışmalar Dizisi: 5, 1. Baskı.
  2. BEKEM Murat (2012). “Yatağan Özelleştirme Süreci”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu IV Bildiriler Kitabı, Petrol İş Yayını 117, ss. 159-161.
  3. BEZUIDENHOUT Andries (2000). Towards Global Social Movement Unionism?: Trade Union Responses to Globalization in South Africa, Discussion Papers Series No: 115, International Institute for Labour Studies.
  4. BÜRKEV Yalçın (2010). “TEKEL Direnişi: Ne Eskinin Basit Devamı Ne Yeninin Kendisi”, Tekel Direnişinin Işığında Gelenekselden Yeniye İşçi Sınıfı Hareketi, Ed: Gökhan Bulut, Notabene Yayınları, 1. Baskı, ss. 11-44.
  5. COŞKUN Mustafa Kemal-Burcu Şentürk (2012). “Tekel İşçilerinin Varoluşsal İkilemi: Ölmek Var Dönmek Yok”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 67, No: 3, ss. 57-74.
  6. ÇAVDAR Tevfik (2005). Türkiye İşçi Sınıfı Tarihinden Kesitler, Nazım Kitaplığı: 29, 1. Baskı.
  7. ÇELİK Aziz (2012). “Türkiye’de 2000’li Yıllarda Grevler ve Grev Dışı Eylemler: Çalışma Hayatında ‘Pax Romana’ mı?”, Sosyal Haklar Sempozyumu IV Bildiriler Kitabı, ss. 107-133.
  8. DURSUN Çiler (1998). “Türkiye’de İşçi Sınıfı Kimliğinin Medyada Temsili: 1970-1997”, Toplum ve Bilim, Sayı: 78,  ss. 210-243.
  9. ENGİN Fevzi (2012). “Bir Grev İncelemesi: 1990-1991 Zonguldak Grevi”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu IV Bildiriler Kitabı, Petrol-İş Yayını: 117, ss. 195-205.
  10. FAIRBROTHER Peter (2008). “Social Movement Unionism or Trade Unions as Social Movements”, Employee Responsibilities and Rights Journal, Volume 20, Issue 3, pp. 213-220, http://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10672-008-9080-4, (Erişim Tarihi: 25.06.2014).
  11. FAIRBROTHER Peter-Edward WEBSTER (2008). “Social Movement Unionism: Questions and Possibilities”, Employee Responsibilities and Rights Journal, Volume: 20, Issue: 4, pp. 309-313, http://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10672-008-9091-1, (Erişim Tarihi: 26.08.2014).
  12. GÜLMEZ Mesut (2012). 4/C Anarşisi Hukuksuz Dayanaklarıyla 4/C’ler ve 4/C’liler 1965-2012, Legal Yayıncılık, 1. Baskı.
  13. HACISALİHOĞLU Elif-Göksu Uğurlu-Gamze Yücesan Özdemir (2010). “21. Yüzyılda Sosyal Hak Mücadelesi: Tekel Direnişi”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu II Bildiriler Kitabı, Petrol-İş Yayını: 113, ss. 171-186.
  14. KARAKAŞ Sevkuthan N. (1992). Eylem Günlüğü Zonguldak Grevi Yürüyüşü Kasım 90-Ocak 91, Metis Yayınları, 1. Baskı.
  15. MOODY Kim (2002). “Towards an International Social Movement Unionism”, Industrial Relations: Labour Markets, Labour Process and Trade Unionism, Ed: John E. Kelly, Routgedle.
  16. NAIDOO Ravi (2001). “Social Movement Unionism in South Africa: Strategy for Working Class Solidarity?”, Dollars and Sense, pp. 1-6, http://www.newunionism.net/library/organizing/Naidoo%20-%20Social%20Movement%20Unionism%20in%20South%20Africa%20-%202001.pdf, (Erişim Tarihi: 17.08.2014).
  17. PILLAY Devan (2013). “Between Social Movement and Political Unionism: COSATU and Democratic Politics in South Africa”, Rethinking Development and Inequality 2, pp. 10-27, http://rdi.andir-south.org/index.php/rdi/article/view/9, (Erişim Tarihi: 04.07.2014).
  18. ROBINSON Ian (2000). “Neoliberal Restructuring and U.S. Unions: Toward Social Movement Unionism?”, Critical Sociology, Vol. 26, No:1-2, pp. 109-138, http://www-personal.umich.edu/~eian/Critical_Sociology.pdf, (Erişim Tarihi: 01.07.2014).
  19. SCIPES Kim (1992). “Social Movement Unionism and the Kilusang Mayo Uno”, Kasarinlan: Philippine Journal of Third World Studies, Vol:7, pp. 121-162, http://journals.upd.edu.ph/index.php/kasarinlan/article/view/1393/pdf_38, (Erişim Tarihi: 21.08.2014).
  20. SEVGİ Hüseyin (2013). “Neo-liberalizme Karşı Sendikal Mücadele: Toplumsal Hareket Sendikacılığı”, http://www.sendika.org/2013/01/neo-liberalizme-karsi-sendikal-mucadele-toplumsal-hareket-sendikaciligi-huseyin-sevgi/, (Erişim Tarihi: 29.06.2014).
  21. SOĞANCI Erol (2012). “12 Eylül Sonrasının En Parlak Deneyimlerinden Biri olarak Yatağan Direnişi: Eylül 1987-Ocak 2006”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu IV Bildiriler Kitabı, Petrol İş Yayını 117, ss. 147-158.
  22. ŞAHİN GÜNGÖR Özlem (2012). “Yatağan Direnişini Başarıya Taşıyan Etkenler”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu IV Bildiriler Kitabı, Petrol İş Yayını 117, ss. 133-146.
  23. TOKOL Aysen (2012). Türk Endüstri İlişkileri Sistemi, Dora Yayıncılık, 3. Baskı, Bursa.
  24. TÜRKMEN Nuray (2012). Eylemden Öğrenmek Tekel Direnişi ve Sınıf Bilinci, İletişim Yayınları, 1. Baskı.
  25. WATERMAN Peter (2006). “Union Organisations, Social Movements and the Augean Stables of Global Governance”, CSGR Working Paper, 211/06, pp. 1-38, http://wrap.warwick.ac.uk/1895/1/WRAP_Waterman_wp21106.pdf, (Erişim Tarihi:28.06.2014).
  26. YILDIRIM Yavuz (2010). “TEKEL Direnişi Bir Toplumsal Hareket miydi?”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Gelişme ve Toplum Araştırmaları Merkezi, No: 11, ss. 1-19.
  27. YÜKSELEN İ. Hakkı (1998). “Zonguldak Grevi ve Yürüyüşü, 1990-1991”, Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi, Cilt: 3, ss. 550-553.
  28. ZONGULDAK GERÇEĞİ (1991). Genel Maden İşçileri Sendikası, 1. Baskı.

 

6

Bilgi Ekonomisinde Sendika İçi Demokrasi Bağlamında İşçilerin Kararlara ve Yönetime Katılması

Volkan Dedeoğlu

Manuscript Views: 5  |  Manuscript Download: 2

Abstract

Son yirmi yılda ortaya çıkan bilgi ekonomisi çalışma hayatını derinden etkilemiştir.Bu değişim sürecinden sendikalar, emek piyasaları, işçi sınıfı gibi çalışma hayatının bütün kesimleri etkilenmişlerdir.Sanayi devrimi sonrasında ortaya çıkan çalışma ilişkileri sistemi yerini bilgi teknolojilerine adapte olmaya çalışan yeni bir çalışma ilişkileri sistemi ortaya çıkarmıştır.Geleneksel imalat sektöründe çalışan mavi yakalı işçilerin yerine bilgi işçileri gelmiş yine klasik emek piyasaları yerini bilgi ekonomisine dayalı interneti yoğun olarak kullanan farklı emek piyasaları ortaya çıkarmıştır.

Keywords: Bilgi Toplumu, Yönetime Katılma, Bilgi Ekonomisi

References

  1. Balcılar, Hüseyin, (2008). “Türkiye’nin Bilgi Toplumu Olma Yolunda Bilgi Teknolojilerinin Kullanılması”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi, S.B.E
  2. Castells, M. (1997), The Rise of the Network Society, Maldon Mass./Oxford: Black­well Publishers
  3. Çelik Sümeyra, Türkiyeİşgücü Piyasasının Esnekliği ve Esnek Çalışma Önündeki Engeller, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü, Uzmanlık Tezi, Ankara 2007
  4. Dağdelen İlhan, Post fordizm, Mevzuat Dergisi, Yıl:8, Sayı:90, 2005
  5. Erdut, Tijen.(2003), “Çalışma Yaşamında Esneklik ve Kuralsızlaştırma”, TUHİS Dergisi, Kasım
  6. Erkan H, H. Atik, S. Taban, and C. Özsoy, Bilgi Ekonomisi, 1. Baskı. Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2748 Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1706, 2013
  7. Grugulis, I., Willmott, H. and Knights, D. (2001) International Studies of Management and Organzsation, Special issue on the Labor Process Debate, 30:4.
  8. Kelleci Mehmet Ali, Bilgi Ekonomisi, İşgücü Piyasasinin Temel Aktörleri Ve Eşitsizlik: Eğilimler, Roller, Firsatlar Ve Riskler, DPT, Yayın No: DPT. 2674, Ankara 2003
  9. Kelly John, Caroline Kelly, “Them and Use; Social Psychology and The New Industrial Relations”, British Journal of Industrial Relations. March 1991.
  10. Kenney, M., and R. Florida (1993) Beyond Mass Production: The Japanese System and its Transfer to the U.S., New York: Oxford University Press. S.16
  11. Klein Janice A., “ The Human Costs of Manufacturing Reform” Harvard Business Review, March-April 1989
  12. Lengel. L, “The Information Economy and the Internet”, Journal. Mass Commun., vol. II, 2009
  13. Murray, F. ve Willmott, H. (1997). Putting information technology in its place: Towards flexible integration in the network age, Information Technology and Organization: Strategies, Networks, and Integration. RCDL Brian P. Bloomfield. Oxford, UK: Oxford University Press,
  14. Norbert Berthold, Labor Market Policy in the New Economy, Paper presented at the Conference Economic Policy in the. New Economy. organized by the Kiel Institute of World Economics, Paderborn, May 15-16, 2001,Würzburg 2001
  15. Nordhaus, W. (2001), Productivity Growth and  the New Economy, NBER Working Paper 8096, Cambride,
  16. Ozaki R, 1991 Human Capitalism: The Japanese Enterprise System as World Model (Penguin Books, New York)
  17. Özen Zeki, Elif Kartal, Çiğdem Selçukcan Erol, Fatma Önay Koçoğlu Bakioğlu, Bilgi Ekonomisi Üzerine Bir Çalışma, XVI. Akademik Bilişim Konferansı, AB 2014, Mersin Üniversitesi, 5 - 7 Şubat 
  18. Peter J.Turnbull, “The Limits of Japanisation: Just-in –Time,  Labour Relations and the UK Automotive Industry,” New Technology, Work and Employment , Vol :3, No:1, 1988
  19. Piore M J, Sabel C F, 1984 The Second Industrial Divide: Possibilities for Prosperity (Basic Books, New York)
  20. Saklı Ali Rıza, Kapitalist Gelişim Sürecinde Fordizm ve post – fordizm, Ankara, Ocak 2007, http://ses.org.tr/wp-content/uploads/fordizmpostfordizm.pdf
  21. Şenkal Abdulkadir, Sendikasız Endüstri İlişkileri, Kamu-İş Yayınları, Ankara 1999
  22. Şenkal Abdulkadir, Sosyal Boyutuyla Bilgi Ekonomisi ve Emek, Umuttepe Yayınları, Kocaeli 2015
  23. Taşçı Kamil, Bilgi Ekonomisinin Kuramsal Çerçevesi, XII. “Türkiye’de İnternet” Konferansı 8-10 Kasım 2007, Ankara,  s.319
  24. Turnbull Peter J., “ The Limits of Japanisation: Just-in –Time,  Labour Relations and the UK Automotive Industry,” New Technology, Work and Employment , Vol :3, No:1, 1988
  25. Wilkinson Barry and Nick Oliver” Power, Control and the Kanban” Journal of ManagementStudies, Vol:26, No:1, 1989
7

İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin İşsizlik Kaygısı Üzerine Bir Araştırma: Biga İİBF Örneği

Tanju Çolakoğlu, Ebru Kanyılmaz Polat & Gonca Gezer Aydın

Manuscript Views: 3  |  Manuscript Download: 1

Abstract

İşsizlik, küresel bir sorun olarak önemini korumaktadır. İşsizliğin önlenmesi açısından “eğitimin” işgücü piyasasında avantaj yarattığı bilinirken, son yıllarda genç ve eğitimli işgücünün istihdam edilememesi işsizlik sorununa farklı bir boyut kazandırmıştır. Özelikle Türkiye gibi etkin bir planlama yapılmadan artan üniversite ve kontenjan sayıları diplomalı işsizliği de beraberinde getirmektedir. Yüksek öğretim mezunları arasında artan işsizlik oranları ve gençlerin işgücü piyasası taleplerine uygun donanıma sahip olmaksızın mezun olması pek çok üniversite öğrencisi açısından işsizlik kaygısına neden olmaktadır. Bu çalışmada İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi son sınıf öğrencilerin işsizliğe ilişkin kaygılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Buna göre son sınıf öğrencilerinin işsizlik kaygıları yüksek çıkmıştır.

Keywords: İşsizlik Kaygısı, Yükseköğretim

References

  1. Akgün, A, Gönen, S., Aydın, M. (2007), ilköğretim Fen ve Matematik Öğretmenliği Öğrencilerinin Kaygı Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14), 115-127.
  2. Akıncı, Merve (2016), “Yükseköğretimli Gençliğin İşsizlik Kaygısı ve Çalışma Hayatı Algısı: Süleyman Demirel Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama”, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
  3. Biçerli, Mustafa Kemal (2011), “Yükseköğretim Sistemimizi İşgücü Piyasasındaki Gelişmeler Paralelinde Yeniden Yapılandırmak Zorundayız”, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 3, Aralık, 122-127.
  4. Ceyhan, Aydoğan Aykut (2004), “Ortaöğretim Alan Öğretmenliği Tezsiz Yüksek Lisans Programına Devam Eden Öğretmen Adaylarının Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi”, Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 91-102.
  5. Çakmak, Ö., Hevedanlı, M. (2004), “Biyoloji Öğretmen Adaylarının Kaygılarını Etkileyen Etmenler”, 13. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz, İnönü Üniversitesi, Eğitim Faklültesi, Malatya, 1-11.
  6. Dursun S., Aytaç Serpil. (2009). Üniversite Öğrencileri Arasında İşsizlik Kaygısı, Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(1): 71-84.
  7. Durukan, Kübra, Yurt Öncel, S. (2013), “Üniversite Öğrencilerinde İşsizlik Kaygısı Durumunun Değerlendirilmesi”, Kırıkkale Üniversitesi Bilimde Gelişmeler Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 1, Haziran, 108- 117.
  8. Duman, Ş. Taşğın, Ö.; Özdağ, S. (2009), “Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Spor Yöneticiliği Bölümünde Okuyan Öğrencilerin Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi”, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, Cilt 11, Sayı 3, ss.27–32.
  9. Ersoy-Kart, Müge, Erdost, H.E., (2008),”Employment Worries Among Turkish University            Students”,Social Behaviour and Personality, 36 (2), 275-288.
  10. Gizir, Cem Ali (2005), “Orta Doğu Teknik Üniversitesi Son Sınıf Öğrencilerinin Problemleri Üzerine Bir Çalışma”, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt:1, Sayı: 2,          196-213.
  11. Kıcır, Başak (2010), “Üniversite Son Sınıf Öğrencilerinin İşsizlik Kaygısı: Psikolojik Etmenler Açısından Bir İnceleme”, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  12. Kurt, Günseli (2010), “Ridit Analizi ve Üniversite Öğrencilerinin Gelecek Kaygılarının İncelenmesi Üzerine Bir Uygulama”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 2, 193- 206.
  13. Mütevellioğlu, Nergis, Zanbak, M, Mert, M. (2010), “İşsizlik, Üniversiteli Gençlik ve Gelecek: Bir Alan Araştırmasının Bulguları”, Cumhuriyet Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 1, 207-229.
  14. Şanlı Kula, Kamile, Saraç, T. (2016), “Üniversite Öğrencilerinin Gelecek Kaygısı”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (33), 227- 242.
  15. Tekin Tayfun, Ayşe Nur, Korkmaz, A. (2016), “Üniversite Öğrencilerinde İşsizlik Kaygısı: Süleyman Demirel Üniversitesi Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 17, 534- 558.
  16. Turgut, Murat; Gökyürek B., Yenel, İ.F. (2004), “Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarındaki       Antrenörlük Eğitimi ve Spor Yöneticiliği Bölümlerinde Öğrenim Gören Öğrencilerin  Bu Bölümleri Seçme Nedenleri ve Beklentileri Üzerine Bir Araştırma”, G.Ü. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt. 5, Sayı. 1, 91-99.
  17. Tunçsiper, Bedriye, Bicil, İ.M, Biçen, Ö.F. (2012), “Üniversite Son Sınıf Öğrencilerinin    İşsizlik Kaygısına İlişkin Tutumları Üzerine Bir Uygulama”, Türkiye Ekonomi Kurumu, Üçüncü Uluslararası Ekonomi Konferansı, 1-3 Kasım, 2012, İzmir.
  18. TÜİK, Haber Bülteni, No: 21865, Tarih; 07.12.2016. (Erişim Tarihi: 26.07.2017).
  19. Yazar Aslan, Berna (2015), “Genç İşsizliğe Yönelik Alan Araştırması: Üniversite Öğrencileri Arasında Kaygı ve Umutsuzluk”, Çalışma İlişkileri Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 2, 71- 86.
  20. Kalkınma Bakanlığı (2017), “İşgücü Piyasasındaki Gelişmelerin Makro Analizi”, Ekonomik Modeller ve Stratejik Araştırmalar Genel Müdürlüğü”, 2017-II.
  21. ILO, Global Employment Trends for Youth 2017, Paths to a Better Working Future, Genova, 2017.
  22. ILO, “Key Indicators of the Labour Market”, Ninth Edition, 2015.
  23. YÖK Öğrenci İstatistikleri, https://istatistik.yok.gov.tr/, (erişim Tarihi: 24.07.2017)